Perspektywa konstruktywistyczna jako filozoficzna podstawa rozważań nad komunikacją

Michał Wendland

Abstrakt


The article presents arguments for supporting the following thesis: theoretical analysis of communication may be conducted from the constructivist point of view. The paper consists of three sections (and the introduction). The first one concerns constructivism itself. Its main concept, ideas, and most its important varieties (i.e. social constructivism, cognitive constructivism, and epistemological constructivism) are briefly discussed. The philosophical roots and philosophical implications of constructivism (especially according to nonclassical sociology of knowledge) are also mentioned. The second section considers other subjects of this dissertation: communication and communication research. Communication is hereby presented as a social (and cultural) act (according to Max Weber’s theory of social actions and Jerzy Kmita’s theory of culture), which should not be reduced to the transmission of data (information) between two actual minds and shall be reduced to social interactions only. The third part examines some of the consequences of the constructivist approach to the problem of communication. Among many of these philosophical and methodological implications, three of them were chosen and discussed in this article. The first concerns the thesis that acts of communication not only transmits, but also constructs knowledge (both scientific and common knowledge). Another implication is (already mentioned above) the reduction of the subject of communication research to human society and social interactions. That would mean excluding, for example, animals and/or machines from the field of communication studies. The last discussed implication of constructivist interpretation of communication is a critical approach to the transmission model of communication.


Słowa kluczowe


communication; constructivism; culture; philosophy of language; social studies of science; social studies

Pełny tekst:

PDF

Bibliografia


Banaszak G., Kmita J., Społeczno-regulacyjna koncepcja kultury, Warszawa 1994.

Fleischer M., Communication design, czyli projektowanie komunikacji, Łódź 2010.

Foerster H. von, Glasersfeld E., Hejl P. von, Einfuehrung in den Konstruktivismus, Muenchen 2000.

Glasersfeld von E., Radikaler Konstruktivismus. Ideen, Erbebnise, Probleme, Frankfurt 1997.

Goodman N., Jak tworzymy świat, Warszawa 1997.

Habermas J., Teoria działania komunikacyjnego, Warszawa 1999.

Kmita J., Nowak L., Studia nad teoretycznymi podstawami humanistyki, Poznań 1968.

Kmita J., Wykłady z logiki i metodologii nauk dla studentow wydziałow humanistycznych, Warszawa 1975.

Kulczycki E., Komunikacja jako dyscyplina praktyczna, praca w druku.

Kulczycki E., Kulturowo-obiektywne istnienie procesu komunikacji jako warunek projektowania autonomicznej dyscypliny komunikacji, artykuł w druku.

Piotrowska E., Społeczny konstruktywizm a matematyka, Poznań 2008.

Schuetz A., Potoczna i naukowa interpretacja ludzkiego działania [w:] Kryzys i schizma. Antyscjentystyczne tendencje w socjologii współczesnej, E. Mokrzycki (red.), Warszawa 1984.

Wendland M., Czy optymistyczna ocena kondycji nauki o komunikacji w Polsce jest uzasadniona? , „Lingua ac Communitas” 2010, nr 20.

Wendland M., Komunikowanie a wymiana informacji – pytanie o zakres pojęcia komunikacji, „Homo Communicativus” 2008, nr 1.

Zybertowicz A., Przemoc i poznanie. Studium z nieklasycznej socjologii wiedzy, Toruń 2000.


Refbacks

  • There are currently no refbacks.